Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...’e yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından yapılan yargılama sonunda; mahkumiyetine ilişkin Mudanya Asliye Ceza Mahkemesinin 09/12/2010 tarihli ve 2009/467 esas, 2010/496 karar sayılı hükmün sanığın temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 18/10/2012 gün ve 2012/2173 Esas, 2012/18058 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onama yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/12/2021 gün ve KD-2021/156237 sayılı yazısı ile özetle; 14/01/2010 tarihinde mahkemesince sorgusu yapılan sanığın, 10/06/2010 tarihli celsede de duruşmalara katılmak istediğini beyan etmesine karşın, hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan ... E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olduğunun anlaşılması karşısında, duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 09/12/2010 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle, CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmesi yönünde itiraz talebinde bulunulması üzerine,
Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü;
TÜRK MİLLETİ ADINA
5271 sayılı CMK'nın 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;
1-)Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,
2-)Dairemizin 18/10/2012 gün ve 2012/2173 Esas, 2012/18058 Karar sayılı ilamının, sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...’e yönelik hırsızlık (iki kez), konut dokunulmazlığını bozma (iki kez), mala zarar verme suçlarından kurulan düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına karar verilerek yeniden yapılan incelemede;
Yoklukta verilen kararın sanığın vasisine tebliğ edildiği, o sırada cezaevinde olduğunu söyleyen sanığa tebliğ edilmediği, kanun yoluna başvurma hakkının kişiye bağlı haklardan olup kararın sanığa tebliğinin gerektiği, bu bağlamda vasiye yapılan tebliğ ile yetinilmesi yerinde olmadığından, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek ve Mudanya Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2011 tarih, 2009/467 sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin kararı kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanığın eylemine uyan ve zamanaşımı bakımından lehe olan 5237 sayılı TCK’nın 6545 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki 142/1-b (iki kez), 116/1, 119/1-c (iki kez), 151. maddelerinde düzenlenen hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 09.12.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazına uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.