MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR TARİHİ: 13/04/2018
SUÇLAR: Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma
HÜKÜMLER: Temyiz talebinin reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Mahkemenin “Esastan red” kararına karşı sanık tarafından yapılan temyiz başvurusunun reddine dair 13/04/2018 tarihli ek kararın, tebliğ edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanığa yapılan tebligatta, 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine göre kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği, ancak kararın tebliğine ilişkin işlemlerin 5271 sayılı CMK'nın 35. maddesine uygun yapılmadığı ve buna bağlı olarak sanığın, 20/09/2021 tarihli dilekçesinin temyiz isteminin reddine dair 13/04/2018 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazı niteliğinde ve sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz itirazının reddine ilişkin 13.04.2018 tarihli, 2017/2785 Esas ve 2017/2399 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık ...’nin temyiz itirazının reddiyle, temyiz itirazının reddine dair ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 14.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.