Suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkumiyetine ilişkin ... 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 03.09.2013 tarih ve 2013/246 Esas, 2013/450 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 01.12.2015 tarih ve 2014/28104 E., 2015/18957 K. sayılı ilamı ile hükmün onanması kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 20.09.2022 tarih ve 2022/96045 sayılı yazısı ile karar tarihinde henüz 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun zorunlu müdafiinin, hükmün esasını oluşturan kararın açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmadan karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'un 150/2-3 ve 188/1. maddelerine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle itirazda bulunulması üzerine itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Dairemiz'e gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.09.2022 tarih ve 2022/96045 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 01.12.2015 tarih ve 2014/28104 E., 2015/18957 K. onama kararının sanık yönünden kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuk ...’ın 5271 sayılı CMK’nın 150/2-3 ve 196/2. maddeleri uyarınca hükmün açıklandığı 03.09.2013 tarihli duruşmada, suça sürüklenen çocuğun müdafiisi olmaksızın mahkumiyetine karar verilerek, aynı Kanunun 188/1.ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle itiraza uygun olarak BOZULMASINA, 03.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.