MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/90 E., 2022/583 K.
SUÇLAR : Nitelikli tehdit, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I-Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükmün İncelemesinde;
Sanığın temyiz istemi üzerine her ne kadar Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesi 03.11.2022 tarihli ve 2021/90 Esas, 2022/583 Karar sayılı Ek kararı ile sanık hakkında temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de, anılan ek kararın sanığın son bildirdiği adrese tebliğ yapılmadığından geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanığın Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesi 20.09.2022 tarihli ve 2021/90 Esas, 2022/583 Karar sayılı kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
II- Sanıklar ..., ..., ... Hakkında Nitelikli Tehdit ve sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümlerin İncelemesine Gelince;
1.Sanıkların yargılama konusu nitelikli tehdit eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, c maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmış, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 20.11.2013 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, mahkûmiyet kararının verildiği 20.09.2022 tarihine kadar bu sürenin geçmiş olduğu gözetilmeden, sanıklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verildiği belirlenmiştir.
2.Sanık ... hakkında yargılama konusu mala zarar verme eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 151/1 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4 maddelerinde ön görülen 12 yıllık zamanaşımına bağlı olup, suç tarihi olan 28.02.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin geçmiş olduğu belirlenmiştir.
Açıklanan nedenle sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321/1 maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8 maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
09.12.2025 tarihinde karar verildi.