MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/473 E. 2023/884 K.
SUÇLAR : Tehdit ve Hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; tehdit suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Sanık hakkında tehdit suçu yönünden; her ne kadar hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, suç tarihi itibariyle sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 6545 sayılı Yasa'nın 72. maddesinin yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden önce kesinleşmesi nedeniyle engel oluşturmadığı, 6545 sayılı Kanun ile değişik 231/8. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez" şeklindeki düzenlemenin uygulanamayacağının anlaşılması karşısında sanık hakkında "Sanık hakkında daha önceden 5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 231 maddesi uygulanması nedeniyle ikinci kez uygulanamayacağından 5237 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmasına taktiren yer olmadığına,'' biçimindeki yetersiz ve kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2. Sanık hakkında eylemine konu hakaret suçunun ön ödeme kapsamına alındığı da gözetilerek temyiz incelemesi yapılan ve karar tarihi itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 75. maddesi kapsamına giren hakaret suçu yönünden Anayasanın 38. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7. maddesi gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
25.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.