MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/740 E. 2024/1362 K.
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanık müdafiinin sanık tarafından sunulan temyiz dilekçesinin temyiz sebebi ihtiva etmediği tespit edilmiştir.
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.01.2024 tarihli ve 2023/161 Esas, 2024/17 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-d, 35, 53... . maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, karar verilmiştir.
B. İstinaf
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.05.2024 tarihli ve 2024/740 Esas, 2024/1362 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Müvekkili olan sanığın suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve müvekkilinin beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri ve bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Her ne kadar sanık hakkında ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/11/2018 tarih, 2018/1154 Esas ve 2018/1429 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl 13 ay hapis cezası tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiş ise de; sanığın adli sicil kaydında yer alan Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2020 tarihli, 2019/908 Esas ve 2020/319 karar sayılı ilamı ile sanığın "Hükümlü veya tutuklunun kaçması" suçundan 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün 25.11.2020 tarihinde kesinleştiği ve yerine getirme tarihinin ise 06.08.2025 olduğu, adı geçen ilamda da sanık hakkında ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2018 tarih, 2018/1154 Esas ve 2018/1429 sayılı kararı ile hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl 13 ay hapis cezası tekerrüre esas alınarak 5237 sayılı Kanun'un 58/6 maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, anlaşılmakla, tekerrür hükümlerinin uygulandığı Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2020 tarihli, 2019/908 Esas ve 2020/319 karar sayılı ilamı tekerrüre esas alınarak sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, hukuka aykırılık görülmüş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Şikâyetçi ...'in 27.02.2023 tarihli hazırlık ifadesinde, sanığın kendisinden 500,00 TL para istediğini beyan etmesi karşısında, suç tarihi itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın cezasından değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılıp yapılmayacağı hususu tartışılmadan yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde, hukuka aykırılık bulunmuştur.
III. KARAR
A. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden
Yapılan ön inceleme neticesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.05.2024 tarihli ve 2024/740 Esas, 2024/1362 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yüzüne karşı tefhim edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen kanuni süre içerisinde, gerekçeli kararın sanığa 18.05.2024 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 28.05.2024 tarihli temyiz sebebi içermeyen temyiz dilekçesi sunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a. maddesi uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
09.03.2026 tarihinde karar verildi.