MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2015/ 637 E., 2016/582 K.
SUÇLAR: Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat
EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I.Katılan Sanık ... hakkında hakaret suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, katılan sanık hakkında hakaret suçundan dolayı tayin edilen 1.740,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince katılan sanık ...'nın temyiz istemi tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II.Katılan sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;
Katılan sanık ...'ya atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 106/1-1.cümle maddesinde tanımlanan tehdit suçu ile katılan sanık ...'a atılı 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesinde tanımlanan tehdit suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının katılan sanık ... hakkında mahkûmiyet kararının verildiği tarih olan 23.06.2016 gününden inceleme tarihine kadar, katılan sanık ... bakımından ise savunmasının alındığı tarih olan 22.06.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık ...'nın temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, katılan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,
20.03.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.