MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1241 E., 2024/1381 K.
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü;
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Sanık hakkında Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2024 tarihli ve 2023/1241 Esas, 2024/1381 Karar
sayılı kararı ile nitelikli yağma suçundan mağdura karşı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a, b, d, h, 168/3. maddeleri uyarınca 6 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verilmiştir.
B. İstinaf
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi 14.05.2024 tarihli 2023/1241 Esas ve 2024/1381 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sanık müdafinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Mahkemece verilen kararın eksik inceleme ve değerlendirme sonucu alındığına, dosyada 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) hükümlerine uygun bir soruşturma yapılmadığına ve bu kapsamda dosya içerisinde bulunan delillere dayanarak hüküm kurulmasının yersizliğine, müştekinin beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı beyanlar olup gerçeği yansıtmadığına, kanıtların yetersizliğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden "sanıklardan eşit oranda" tahsiline karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bu aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 14.05.2024 tarihli ve 2023/1241 Esas, 2024/1381 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesi gereğince hükmün yargılama giderine ilişkin paragrafındaki ".sanıklardan eşit oranda" ibaresinin tamamen çıkartılmak suretiyle, yerine "sanıkların sebebiyet verdikleri oranda ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına" cümlesinin eklenmesine hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
12.03.2026 tarihinde karar verildi.