MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/652 E., 2024/465 K.
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : İlk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet kararının kaldırılarak beraat hükmü kurulması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
1. Ankara 52. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2021/253 Esas, 2021/264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-c, 43/1, 62/1, 53. madderi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; katılan ... ...’a yönelik yaralama, katılan ...’a yönelik yaralama, katılan ... ...’a yönelik hakaret suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik sanık müdafilerinin itirazı üzerine Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2022 tarihli ve 2022/158 Değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiştir.
B. İstinaf
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 08.02.2024 tarihli ve 2022/652 Esas, 2024/465 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan tehdit hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca kabulüne karar verilerek, duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde, İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet hükümünün kaldırılmasına, sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Hükmü vekalet ücreti takdir edilmemesi yönü ile temyiz ettiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/4. maddesinde “Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir.” biçiminde düzenleme bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/11/1979 tarihli, 1979/2-229 Esas ve 1979/477 sayılı Kararında belirtildiği üzere; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin, vekalet ücretinin tayininde esas ilke olarak sanıkların adedi ya da sanığın birden çok suç işlemiş olmasını değil, usulünce açılan ve avukat tarafından takip edilen davaların adedini esas aldığı ve taraflara yükletilecek avukatlık parasının her dava için ayrı ayrı tayinini öngörmüş olduğu, ayrı ayrı dava açılmadıkça ücreti vekaletin de ayrı ayrı tayin ve takdirinin mümkün bulunmadığı, dosya içeriğine göre kendisini vekille temsil ettiren sanık ... hakkında nitelikli tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat hükmü verilmiş ise de, ilk derece mahkemesinde sanık hakkında katılanlar ... ve ...’a yönelik yaralama ve ...’a yönelik hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hüküm kurulduğu, ayrıca sanık ... ile birlikte diğer sanık ...' ın da vekaletnameli müdafii olan avukatın müvekkillerinden ...’ ın üzerine atılı nitelikli tehdit suçundan beraatine, diğer sanık ...’ın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olması karşısında; dava konusu somut olayda, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/4. maddesi uyarınca beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun'un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Ankara 52. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
10.03.2026 tarihinde karar verildi.