KANUN YARARINA BOZMA
Mala zarar verme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 168/2, 62/1. ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 52. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2023 tarihli ve 2023/151 esas, 2023/610 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 27.05.2025 gün ve 94660652-105-35-18045-2024-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24/06/2025 gün ve 2025/69979 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15/12/2017 tarihli ve 2017/19084 Esas, 2017/28185 Karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, hüküm kurulurken uzlaştırma hükümlerine tabi olmayan suçtan beraat kararı verilmesi halinde, uzlaştırma kapsamında bulunan diğer suç yönünden dosyanın soruşturma bürosuna gönderilebileceği, bu durumun ise ihsası rey olarak nitelendirilmeyeceği nazara alındığında;
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c ve 151/1. maddeleri uyarınca nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil eden nitelikli konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan beraatine hükmedildiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan "...Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile uzlaşmaya tabi mala zarar verme suçu yönünden 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin aynı Kanun'un 254. maddesi uyarınca mahkemesince yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde yazılı şekilde karar verilmesinde karar verilmemesinde, isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREKÇE
Dosya kapsamına göre; sanık hakkında birlikte konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraatine, mala zarar verme suçundan ise mahkûmiyetine hükmedilmiş ise de, sanık hakkında uzlaştırma prosedürünün uygulanmasına engel teşkil eden ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1,119/1-c maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraat kararı verilmesi sebebiyle,mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırmaya engel olan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun uzlaşma başlıklı 253/3. maddesinde yer alan ".... Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemenin uygulama olanağının kalmadığı, bu hâli ile 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında; 5560 sayılı Kanun'un 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesindeki yöntem izlenerek uzlaşma girişiminde bulunularak sonucuna göre, sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. İzmir 52. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2023 tarihli ve 2023/151 Esas, 2023/610 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
03.02.2026 tarihinde karar verildi.