MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/384 E., 2025/94 K.
SUÇLAR : Mala zarar verme, taksirle yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Sanık hakkında kanun yararına bozma sonrası kurulan İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2025 tarihli ve 2024/384 Esas, 2025/94 Karar sayılı kararına karşı sanık ...'in temyiz talebi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında, İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2021 tarihli ve 2020/101 Esas, 2021/179 Karar sayılı kararıyla; taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 89/1, 62, 53, 58... sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62, 53... sayılı Kanun'un 251/3. maddeleri gereğince 11... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verildiği, anılanan kararın 21.01.2022 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının talebi ile Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27.12.2022 tarihli kanun yararına bozma isteği üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20.11.2023 tarihli ve 2023/10714 Esas, 2023/7106 Karar sayılı ilamıyla, taksirle yaralama suçundan kurulan hükmün incelemesinde, sanık hakkında uygulanan hak yoksunlukları ve tekerrür hükümlerinin koşulları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 53. ve 58. maddelerine yönelik uygulamanın hükümden çıkarılmasına, diğer yönlerinin aynen korunmasına; mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelemesinde, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulama koşullarının bulunduğu ancak ilk hükümde uygulanmadığından kanun yararına bozma sonrasında kurulacak hüküm aleyhe sonuç doğuramayacağından tekerrür hükmünün uygulanmasına yer olmadığına eleştirisi ile dosyanın mahkemesine tevdiine karar verildiği, ilk derece mahkemesi kararının bu şekilde 20.11.2023 tarihi itibarıyla kesinleştiği belirlenmekle, bu aşamadan sonra mahkemece kurulan 07.02.2025 tarihli kararın hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğunun anlaşılması karşısında, yapılacak bir işlem bulunmadığından sanık ...'in temyiz isteğinin İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
02.02.2026 tarihinde karar verildi.