MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1094 E., 2023/971 K.
SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme
HÜKÜMLER : Düzelterek Esastan Ret (Beraat)
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk derece
Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.03.2022 tarihli, 2019/420 Esas, 2022/179 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 152/1-c, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca her biri için 10'ar ay hapis cezasının 6.000'er TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.
B. İstinaf
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 05.06.2023 tarihli ve 2022/1094 Esas ve 2023/971 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkındaki yerel mahkemenin mahkûmiyet kararına karşı sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının kabulüne, kararların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2 maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına ve sanıklar hakkında mala zarar verme suçunun yasal unsurları oluşmadığından bahisle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince sanıkların beraatlarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılanın temyiz isteği, kararda geçen mala zarar verme suçunda aranan 'başkasına ait olma' şartının somut olayda gerçekleşmediği yönündeki tespitin hatalı olduğuna, bu tespitin kabulü ihtimalinin taşınmaz maliklerine, taşınmazları üzerindeki tüm taşkın yapıları yıkma veya yok etme yetkisi verdiği anlamına geleceğine ve bu durumun hukukla bağdaşmayacağına, sanıkların mala zarar verme eyleminin, mülkiyet hakkı kapsamında değerlendirilmesi ve hukuka uygun bulunması ihtimalinde dahi; mülkiyet hakkının kullanılmasının sınırının kamu yararının yanı sıra hakkın kötüye kullanılması yasağı olduığuna, sanıkların davranışlarının objektif iyi niyet ve dürüstlük kurallarına aykırı olduğuna, bu davranışlarla hakkın kötüye kullanıldığına, dosyadaki tanık beyanları, belge ve deliller birlikte düşünüldüğünde zarar verilen zeytinlerin katılan tarafından dikildiği ve büyütüldüğü, mezkur ağaçların katılana ait olduğu sanıklarca bilinmesine rağmen sökülerek zarar verildiği, katılanın zarara uğratıldığı ve zararın karşılanmadığına, dolayısıyla mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
İlk derece Mahkemesince sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin sanıklar müdafiilerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak sanıkların 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a gereğince beraatine karar verildiği, sanıkların atılı suçu işleyip işlemediği hususunda yapılacak değerlendirmenin delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g. maddesi uyarınca duruşmalı yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, duruşma açmaksızın dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, katılanın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 05.06.2023 tarihli ve 2022/1094 Esas ve 2023/971 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
22.01.2026 tarihinde karar verildi.