MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/3473 E., 2021/458 K.
SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme
HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesinin mahkumiyet kararı kaldırılarak beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümlerin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Marmaris 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2019 tarihli ve 2018/122 Esas, 2019/59 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaletiyle 152/1-c, 62, 50/1-a, 52, 52/4. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. İstinaf
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2019/3473 Esas, 2021/458 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıkların istinaf başvurularının kabulü ile, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde ilk derece mahkemesinin hükümleri 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanıkların dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan beraatlerine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılanın Temyiz İstemi
Taleplerinin ve tanık beyanlarının değerlendirilmediğine, eksik inceleme yapıldığına, gerekli araştırma yapılmadığına, imar planını 2016 tarihinde değil 2009 yılında geçmiş geçtiğine, 2011 yılında parsel işlemleri tapu müdürlüğünce tamamlandığına, herkesin imar parseli ile ilişkin tapularını 2011 yılında aldığına, mahkemece bu durumun belediyeden sorulmadığına, belediyeden sorulması halinde imarın 2011 yılında tamamlandığının, herkesin 2011 yılında tapularını aldıklarının anlaşılacağına, bu hususun tapu kayıtlarında da belli olmasına rağmen gözden kaçırıldığına, sadece sanıkların soyut iddialarına itibar edildiğine, sanıkların bu hususu bilmelerine rağmen ağaçları kasten kestiklerine, beraat etmelerinin kanuna aykırı olduğuna, tanık ...'in beyanına itibar edilmediğine, sanığın gerçek dışı ve sadece suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edildiğine, ağaçların kendisinin olduğuna, soruşturma aşamasındaki rapor geçerli olduğundan kararın bozulması ve sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1. Her ne kadar sanık ... karar tarihinden sonra 24.02.2022 tarihinde vefat etmiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 223/9. maddesinde, “Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.” düzenlemesi gereği sanığın lekelenmeme hakkı gözetilerek yapılan incelemede; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, tebliğnamede düşme isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyasının içeriğine göre sanıklar hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddede sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle , sanıklar ... ve ... hakkında verilen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararında, katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288. ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Marmaris 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
10.03.2026 tarihinde karar verildi.