Mala zarar verme suçundan sanıklar ..., ... , ...'nın katılanlar ... ve ...'a yönelik, sanık ...'nın katılan .....'a yönelik eylemleri sebebiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 151/1, 43/2, 62... . maddeleri gereğince ayrı ayrı 2.500,00 Türk Lirası Adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.10.2019 tarihli ve 2019/584 Esas, 2019/1246 sayılı Kararına karşı, Adalet Bakanlığının 11.04.2023 günlü ve 94660652-105-55-21576-2022-KYB sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2025 günlü ve 2025/64897 sayılı İhbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE
Dosya aslının, Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.10.2019 tarihli kararı kapsamında yer alan diğer sanıklar tarafından istinaf talebinde bulunulması sebebiyle Bölge Adliye Mahkemesine gönderildiği anlaşılmakla, onaylı dosya sureti üzerinde yapılan incelemede,
Dosya kapsamına göre, sanıkların üzerilerine atılı mala zarar verme suçunun 5237 sayılı Kanun’un 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerine tabi olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 253. maddesinin 3. fıkrasında “Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez” şeklinde düzenlenen hükmün “...etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar...” kısmının suç tarihinden önce 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile madde metninden çıkarılarak, etkin pişmanlık hükümlerine tabi suçların da uzlaştırma kapsamına alındığı, sanıkların üzerine atılı mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı değerlendirildiğinde, mala zarar verme suçu yönünden uzlaştırma hükümlerinin öncelikle uygulanması suretiyle, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.10.2019 tarihli ve 2019/584 Esas, 2019/1246 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 03.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.