Tehdit suçundan sanık ...'nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 500,00 Türk Lirası Adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Tutak Sulh Ceza Mahkemesinin 08.05.2013 tarihli ve 2013/16 Esas, 2013/51 sayılı Kararının 07.06.2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 11.09.2016 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine yapılan yargılama sonunda sanığın 5237 sayılı Kanun'un 106, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 500,00 Türk Lirası Adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Tutak Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2020 tarihli ve 2019/223 Esas, 2020/13 sayılı Kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 07.07.2025 günlü ve 94660652-105-04-18342-2024-KYB sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.09.2025 günlü ve 2025/97225 sayılı İhbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre;
Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 15.12.2017 tarihli ve 2017/19084 Esas, 2017/28185 Karar sayılı ilâmında; "...uzlaştırmaya tabi olan bir suçla uzlaştırmaya tabi olmayan bir suçun yargılaması devam ederken, hakimin uzlaştırmaya tabi olacağını öngördüğü suçla ilgili olarak dosyayı soruşturma bürosuna göndermesi veya bu düşünceyle tefrik kararı vermesi durumunda uzlaştırma kapsamında olmayan suç açısından ihsası reyde bulunduğundan bahsedilemeyecektir.Yapılan yargılama neticesinde ise, sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan beraatine hükmolunup, mercii kararından ve kanun yararına bozma talebinden önce kesinleşmesi nedeniyle bu suçun işlendiğinden bahsedilemeyeceği için, sair tehdit suçu yönünden de uzlaştırmaya engel olan CMK'nın 253/3. maddesinin uygulanma olanağı kalmayacak ve bu suç yönünden CMK'nın 254. maddesi gereğince uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekecektir…" şeklinde yer alan açıklamalar nazara alındığında,
Dosya kapsamına göre; sanığın aynı katılana karşı "seni çıktığın yere sokarım", " hastama birşey olursa devletin verdiği silahla hepinizi vururum" şeklinde söylemle gerçekleştirmiş olduğu tehdit ve kamu görevlisine hakaret suçlarından mahkûmiyetine karar verilmesi üzerine yapılan istinaf başvurusu sonucunda Erzurum Bölge Adliye Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli ve 2022/442 Esas, 2022/753 sayılı Kararıyla, sanığın eyleminin tehdit suçu kapsamında kaldığı ve tehdit suçu yönünden verilen kesin mahkûmiyet kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 254/1. maddesinde yer alan “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, sanığın üzerine atılı tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında kaldığı cihetle, 5271 sayılı Kanun'un 2 53... . maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile Tutak Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2020 tarihli ve 2019/223 Esas, 2020/13 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
03.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.