Kasten yaralama ve tehdit suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e,106/1-1. cümle ve 62 (2 kez) maddeleri gereğince 5 ay (2 kez) hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2012 tarihli ve 2009/984 esas, 2012/2148 sayılı kararının 29.03.2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 23.02.2014 tarihinde işlediği kasten yaralama suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanmasına, basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 106/1-1. cümle, 62 (2 kez) ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 251/3. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün (2 kez) hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2024 tarihli ve 2023/714 esas, 2024/24 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 21.07.2025 gün ve 94660652-105-34-16834-2024-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.09.2025 gün ve 2025/99161 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan 24.11.2006 tarihinde işlediği kasten yaralama ve tehdit suçları için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olacağı, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın mahkeme huzurundaki savunmasının alındığı 07.12.2010 tarihinden, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklandığı 11.01.2024 tarihine kadar geçen süreden, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.03.2013 tarihi ile denetim süresi içerisindeki kasten yaralama suçunu işlediği 23.02.2014 tarihi arasında geçen durma süresi mahsup edildiğinde, 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu, ayrıca olağanüstü dava zamanaşımı süresi olan 12 yıllık sürenin de karar tarihi olan 11.01.2024 tarihinden önce dolmuş olduğu anlaşıldığından, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanık ...'un eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e ve 106/1-1.cümle maddelerinde düzenlenen kasten yaralama ve tehdit suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun’un 66/1-e uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli dava zamanaşımının (Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.03.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 23.02.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenmekle; buna göre oluşan 10... günlük durma süresi de dikkate alındığında) sanığın savunmasının alındığı tarih olan 07.12.2010 ile hükmün açıklandığı 11.01.2024 tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, İstanbul 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2024 tarihli ve 2023/714 esas, 2024/24 karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Kanun’un 223/8 inci maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, hükmolunan cezanın çektirilmemesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 03.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.