MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1942 E., 2021/2474 K.
SUÇ : Nitelikli tehdit
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
İTİRAZ EDEN: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 06.01.2025 tarihli ve 2023/11756 Esas, 2025/12 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve KD-2021/154679 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, 14.09.2020 tarihli olayın gelişiminde tehdit suçunun unsurlarının gerçekleşmediği, sanıklar hakkında sadece 11.09.2020 tarihli eylem ile ilgili olarak tehdit suçunun unsurlarının gerçekleştiği ve dolayısıyla sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.
Mağdur beyanı ve tanık ...'nin istikrarlı beyanları doğrultusunda, sanıkların 11.09.2020 günü mağduru tehdit ettikleri hususu sabit olmakla birlikte;
14.09.2020 günü gerçekleşen olayda, tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığı kanaatindeyiz. Şöyle ki, sanıkların hiç bir şekilde kabul etmedikleri olayla ilgili olarak, mağdur beyanlarında, arkadaşı ... ile aracında otururken, sanık ...'ın aracıyla yanından geçerken parmak salladığını ve uzaklaştığını ancak aracın camları kapalı olduğu için ne dediğini duymadığını; bir süre aracında oturduktan sonra arkadaşı Erdem ile yola çıktıklarında, aracını sanıkların kendi araçlarıyla takip ettiklerini gördüğünü, kenara çekip sanıklara "neden takip ediyorsunuz" dediğinde, "seni takip etmiyoruz, yolumuza gidiyoruz" şeklinde diyalog geçtiğini ve herhangi bir tehdit, hakaret ifadesinin kullanılmadığını belirtmiş; tanık ... da benzer ifadelerde bulunmuştur.
Gerek Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi ve gerekse Yargıtay 6. Ceza Dairesi, parmak sallamayı ve araç takibini tehdit suçu olarak kabul etmiş ve sanıkların cezalandırılması yoluna gitmiş ise de, aracın camları kapalı olduğu için sanık ...'ın parmak sallarken ne söylediği belli olmadığı gibi, diğer sanık ...'ın böyle bir eylemi de bulunmamaktadır. Ayrıca her iki sanığın araçlarıyla mağduru ilçe merkezinde bir süre takip etmeleri de sanıkların mağdura saldırı yapacakları veya tehdit edecekleri anlamına gelmemektedir.
Dolayısıyla sanıklar hakkında 11.09.2020 günlü eylemle ilgili olarak tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, 14.09.2020 günlü eylemin de tehdit suçunu oluşturduğunun kabul edilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca uygulama yapılarak fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle, sanıklar lehine 5271 sayılı Kanun’un 308. maddesi uyarınca itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmuştur.
II. GEREKÇE
Dairemizin anılan kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,
2.5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 06.01.2025 tarihli ve 2023/11756 Esas, 2025/12 Karar sayılı onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
10.03.2025 tarihinde karar verildi.