Hakaret, tehdit, basit yaralama suçlarından sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-1.cümle, 125/1-4, 86/2, 62/1. ve 52/2 maddeleri gereğince ayrı ayrı 2 ay 15 gün hapis, 740,00 Türk Lirası adli para cezası ve 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin (Kapatılan İstanbul 22. Sulh Ceza Mahkemesinin) 07.02.2013 tarihli ve 2010/2035 Esas, 2013/89 sayılı kararının 11.03.2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 17.02.2014 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-1.cümle, 125/1-4, 86/2, 62/1. ve 52/2 maddeleri gereğince ayrı ayrı 2 ay15 gün hapis, 740,00 Türk Lirası adli para cezası ve 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2024 tarihli ve 2024/206 Esas, 2024/449 Karar sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 28.10.2025 gün ve 94660652-105-34-25793-2024-KYB sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.11.2025 gün ve 2025/125498 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan anılan suç için kanunda öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 67/4 maddeleri gereğince 8 yıl olağan, 12 yıl olağanüstü zamanaşımı süresine tabi olduğu, suç tarihinin 28.12.2009 olduğu, sanığın savunmasının 23.05.2012 tarihinde alındığı, bu tarihte zamanaşımı süresinin kesildiği, sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 11.03.2013 tarihinde kesinleşmesi ile zamanaşımı süresinin durduğu, sanığın denetim süresi içerisinde 17.02.2014 tarihinde işlediği suç nedeniyle zamanaşımı süresinin yeniden işlemeye başladığı, 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 11.03.20 13... .02.2014 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresinin duracağı, sanığın sorgusunun yapıldığı tarih ile hükmün açıklandığı tarih arasında zamanaşımını kesen başkaca bir sebep bulunmadığı, bu haliyle sanığın savunmasının alındığı 23.05.2012 tarihinde yeniden işlemeye başlayan 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, zamanaşımının durduğu süre mahsup edildikten sonra hükmün açıklandığı 23.05.2024 tarihine kadar gerçekleştiği cihetle, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanık ...'nın eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1, 125/1, 86/2-3-e maddelerinde düzenlenen tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçları için öngörülen cezaların türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun’un 66/1-e uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli dava zamanaşımının (Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11.03.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 17.02.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenmekle; buna göre oluşan 11... günlük durma süresi de dikkate alındığında) sanığın savunmasının alındığı tarih olan 23.05.2012 ile hükmün açıklandığı 23.05.2024 tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2024 tarihli ve 2024/206 esas, 2024/449 sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarından açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Kanun’un 223/8 inci maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle AYRI AYRI DÜŞMESİNE, hükmolunan cezaların çektirilmemesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 01.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.