MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/79 E., 2015/348 K.
SUÇLAR : Tefecilik, tehdit
HÜKÜMLER : Memnu hakların iadesi talebinin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade
Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.07.2025 tarihli ve 2014/79 Esas, 2015/348 Karar sayılı ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Nazilli 1. Ağır Ceza Ceza Mahkemesinin 14.12.2015 tarihli ve 2014/79 Esas, 2015/348 Karar sayılı kararı ile sanığın tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241/1, 62... . maddeleri uyarınca 1 yıl 11... gün hapis ve 3.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan ise aynı Kanun'un 106/1-1, 43, 62... . maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 19.10.2017 tarihli ve 2017/1156 Esas, 2017/3740 Karar sayılı kararı ile hükümlerin onanmasına karar verilmiştir.
Sanık müdafii 25.06.2025 havale tarihli dilekçesi ile, memnu haklarının iadesine karar verilmesi isteminde bulunmuş, Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.07.2025 tarihli ve 2014/79 Esas, 2015/348 Karar sayılı ek kararı ile memnu hakların iadesi talebinin reddine karar verilmiştir.
5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nda (5352 sayılı Kanun) başlangıçta yasaklanmış hakların geri verilmesi ve arşiv kaydının silinmesi kurumlarına yer verilmediği, 5352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca, mülga olan 3682 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun 8. maddesinin koşullarının bulunması halinde adli sicil kaydının silinmesine karar verilebileceği, ancak 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun’la 5352 sayılı Kanun’a eklenen 13/A maddesiyle yasaklanmış hakların geri verilmesi, 6290 sayılı Adli Sicil Kanunu ile Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanunda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’la değiştirilen 12. maddesiyle de adli sicil ve arşiv bilgilerinin silinmesi kurumlarının yeniden getirildiği, adli sicil kayıtlarının silinmesine dair kararların istikrar bulmuş Yargıtay içtihatları uyarınca güvenlik tedbirine yönelik hüküm (nihaî karar) niteliğinde olduğu ve iş bu ek kararın da tarihi itibariyle istinaf kanun yoluna tâbi olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 264 üncü maddesi uyarınca, kanun yolunda yanılmanın başvurucunun haklarını ortadan kaldırmayacağından, istinaf talebinin istinaf mercii tarafından incelenmesi için dava dosyasının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
02.02.2026 tarihinde karar verildi.