MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2025/23 E., 2025/366 K.
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Bozma
Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.03.2022 tarihli kararının istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesi tarafından verilen kararın sanıklar müdafiinin temyizi sonrasında, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.11.2024 tarihli, 2023/319 Esas, 2024/12407 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verilmiştir.
B. Bozma Sonraki Yargılama Süreci
Bozma üzerine Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2025 tarihli ve 2025/23 Esas, 2025/366 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a, c, 168/3, 62/1, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemi
Nitelikli yağma suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince mağdur ...’un kovuşturma aşamasındaki ifadelerine önem vermek gerektiğine, zararın soruşturma aşamasında karşılanmış olması nedeniyle sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 168/3-4 maddesi uyarınca ½ indirim uygulanması gerektiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık hakkında verilen 12.04.2022 tarihli hükmün, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.11.2024 tarihli ve 2023/319 Esas, 2024/12407 Karar sayılı kararının (2) nolu bozma gerekçesi ile “ ...mağdur ..., sanıkların tanık ...’a sattıkları dışında kalan 5 adet küçükbaş hayvanın sanıkların yakınları tarafından zararın ne zaman karşılandığını belirtmediği, dosya içerisinde suça konu 5 adet küçükbaş hayvanının mağdura iade edilme tarihine ilişkin herhangi bir kaydın bulunmadığının anlaşılması karşısında, mağdurdan zararının ne zaman giderildiği tam ve kesin olarak belirlenerek, iddianamenin kabulünden önce soruşturma aşamasında mağdura suça konu 5 adet küçükbaş hayvanın aynen iadenin sağlandığının tespit edilmesi halinde; mağdur ...’a kısmi iadeye onay verip vermediği sorulup sonucuna göre daha lehe olan aynı yasanın 5237 sayılı Kanun’un 168/4-3 (1. cümlesi) ile uygulama yapılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde aynı Kanun’un 168/3- 2. cümlesi ile uygulama yapılması” nedeni ile bozulduğu, bozmaya uyularak yapılan yargılama sürecinde sanıklar tarafından 3. kişi konumundaki ...'un zararının giderildiği, mağdur ...'un “koyunlarım alındıktan tahminen 15-20 gün geçtikten sonra teslim edildi..." şeklinde beyanda bulunduğu, bu durumun da zararın bir kısmının soruşturma aşamasında karşılandığının anlaşıldığı, ancak bozma ilâmımızda da belirtildiği üzere mağdur ...’a kısmi iadeye onay verip vermediği sorulup sonucuna göre daha lehe olan aynı yasanın 5237 sayılı Kanun’un 168/4-3 (1. cümlesi) ile uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) nolu paragrafında açıklanan nedenle sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
10.02.2026 tarihinde karar verildi.