(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın boşaltılması ve 68.000 lira kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkeme davayı reddetmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
1 - Davacı ile davalı arasında 1.5.1967 tarihli bir kira sözleşmesi vardır. Davalının savunması gibi Vakıflar Genel Müdürlüğü'ün kira ödemiş olması taraflar arasındaki kira ilişkisini ortadan kaldırmaz. Bu itibarla davalı akitten doğan sorumluluğunu yerine getirmek zorundadır. Ancak, kira sözleşmesinde 1.6.1971'e kadar kira ödenmeyeceği ondan sonra da zamanın icabına göre kira bedelinin kararlaştırılacağı belirtilmiştir. Belirli bir kira parası tespit edilmediğine göre B.K.'nun 260. maddesi uyarınca davalının temerrüdü söz konusu edilemez. Bu bakımdan tahliye davasının reddi belirtilen gerekçe ile sonucu itibariyle doğrudur.
2 - Kira alacağına gelince; Davalı taraf zaman aşımı savunmasında bulunmadığına göre belirtilen tarihler arasındaki kira miktarını ödeme yükümü altındadır. Bütün sorun kira bedelinin ne olacağı hususunda toplanmaktadır. Sözleşme uyarınca, taraflar kira miktarını tayin ve tespit etmediklerine göre mahkemenin emsal yerlerin kira bedelini, günün ekonomik şartlarını nazara alarak, senelere göre bilirkişi aracılığıyla aylık kira miktarını saptaması ve bunun sonucu kira alacağını tespit etmesi ve bunu hüküm altına alması gerekirken, alacağa ilişkin talebin de reddi usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda 1. maddede açıklanan nedenle tahliye davasının reddine ait hüküm kısmının ONANMASINA, 2. maddede açıklanan sebeple alacağı ait hüküm kısmının BOZULMASINA (...) 17.10.1983 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy