(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme istem gibi karar vermiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı ve müvekkillerinin bir Fransızla evli olarak Paris'te ikamet etmekte olduğunu, tatilden yararlanarak Türkiye'ye geldiklerinde, eşi ve çocukları ile oturacakları bir meskene ihtiyaçları bulunduğunu ileri sürerek kiralananın boşaltılmasını istemiştir.
Davalı taraf ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olmadığını, geçici ihtiyaç için tahliye istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Davacı ile ailesi fertlerinin Paris'te oturdukları, ancak yaz aylarında 1-1,5 ay kalmak üzere ve yılbaşı tatillerinde Türkiye'ye geldikleri dosya kapsamınadan anlaşılmaktadır. 6570 sayılı Kanun zorunlu ve devamlı bir ihtiyacı tahliye sebebi olarak kabul etmiştir. Davacı yılda 1-2 ay için kiralanana ihtiyaç duyması zaruri ihtiyaç olarak kabul edilemez. Bu nedenle davanın reddi gerekirken aksi görüş ve düşünce ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Hükmün yukarda açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.1.1986 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy