(818 S. K. m. 265)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı daire ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Dava, fuzuli işgal ve taahhüt nedeniyle kiralananın boşaltılması 28.676 liranın tahsili isteminden ibarettir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ve hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı Vakıflar İdaresi, 521 ada 32 ve 33 parsel sayılı arsaların davalının babası (H.Y.)'ye 1.3.1978 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira aktiyle kiralandığını ve (H.D.)'nün ölümü üzerine arsaları oğlu davalı (N.D.) nün kullanmaya başladığını ve ihalede taraflar anlaştığından davalının verdiği taahhütnameye istinaden dava açmak lüzumu hasıl olduğunu ve taahhüt edilen işgaliye tutarı 28.676 liranın tahsiline karar verilmesi gerektiğini bildirerek davalının fuzuli işgal nedeniyle arsadan çıkarılmasını ve işgaliyle tazminatı tutarı 28.676 liranın tahsilini istemiştir. Dava dilekçesinde davanın nev'i, fuzuli işgal sebebiyle tahliye olarak gösterilmiş sonuç ve istekte de davalının arsadan fuzuli işgal sebibiyle tahliyesi talep olunmuştur. Olaylar kısmında bir taahhütten bahsedilmiş bulunması davanın taahhüde dayanılarak açıldığını kabule yeterli değildir. Dosya arasında bulunan 1.3.1978 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira akti bitmeden 14.1.1980 tarihinde ölmüş ve kiralananı oğlu bulunan davalı kullanmaya başlamıştır. Davacı idare, akti feshettiğini 26.11.1981 tarihli yazı ile 27.11.1981 tarihinde davalıya bildirmiştir. B.K.'nun 265 inci maddesi sarahatına göre, kiracının vefatı halinde gerek mirasçıları gerekse kiralayan, bir sene ve daha uzun süreli akitlerinde kanuni mehillere riayet şartıyla en yakın vakit için tazminat vermeksizin aktin feshini isteyebilirler. Davacı idare bir sene içerisinde aktin feshini istememekle davalı kiracılık sıfatını devam ettirmiştir. Bu bakımdan fuzuli şagil olarak kabulü mümkün değildir. Yukarıda belirtildiği şekilde taahhüt nedenine dayanılarak açılmış bir dava olmamakla beraber, davacı idarenin taahhütname olarak bildirdiği 10.12.1981 tarihli belgede de taahhüt kiralananın ihaleye çıkarılması halinde teslim şartını kapsamaktadır. İhaleye çıkarıldığı hususunda dosyada bir belge bulunmadığından bu taahhüde dayanılması da mümkün değildir. Ayrıca kısa kararda yalnız 23.683 lira kira alacağına hükmedildiği halde gerekçeli kararda tahliyeye de karar verilmesi isabetsizdir. Davalı, kira sözleşmesinde yazılı kira bedelini bir tarafa bırakarak kiralanan için 10.12.1981 tarihli belgedeki bedelleri ödemeyi kabul etmiştir. Bu bedellere hükmedilmek gerekirken bilirkişi dinlenerek daha az bir miktara hükmedilmesi isabetsizdir. Bu cihetler gözönünde tutulmadan yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve kanuna aykırıdır.
Sonuç: Hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.2.1985 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy