(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Dava temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme davayı reddetmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.
Davacı 1986 yılı Nisan, Mayıs, Haziran, ayları kira bedelinin davalının sözleşmeye uymayarak noksan ödediğini, bu konuda çekilen ihtarın sonuç vermediğini iddia ile bu davayı açmıştır. Davalı davanın yersiz olduğunu def'i olarak ileri sürmüştür. Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 5.4.1981 başlangıç tarihli 2 yıl sürelidir. Aylık kira miktarı da 20.000 liradır. Aylık kiranın 5.4.1982'den itibaren % 40 zammı ile ödeneceği sözleşme ile kabul edilmiştir. Serbest irade ile yapılan bu sözleşme tarafları bağlar. Nitekim 5.4.1983 te başlayan yine 5.4.1984 de ve 5.4.1985 de başlıyan dönemlerde aylık kira ve evvelki yılın kirasının % 40 zammı ile ödene gelmiştir. Sözleşme gereği aynı halin 5.4.1986 da başlıyan dönem için de uygulanması gerekir. Bu dönemden önce en son ödenen 1986 yılında ödemekle yükümlü bulunduğu aylık kira miktarı budur. Halbuki davalı bu yıl da aylık 72.030 lira ödemektedir. 1986 Nisan, Mayıs, Haziran kira farkları için çekilen ihtar sonuçsuz kalmıştır. Oranla bulunan kira belli ve muayyen olduğuna göre temerrüt olgusunun gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Mahkemenin aksine olan görüşü doğru değildir. Bu hususlar gözönünde tutularak sübut bulan davanın kabulü gerekirken reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması icabetmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.'nun 428 inci maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22.1.1987 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy