(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, iş yeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme, davayı reddetmiş, hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.
Kiralanan, davacının murisi Hasan'a aittir. Muris, 6.9.1981 tarihinde ölmüş, geriye mirasçı olarak veraset belgesinde adları yazılı şahısları bırakmıştır. Mirasçılardan olan davacı İbrahim yalnız başına iş yeri ihtiyacı nedeniyle bu davayı açmış, diğer mirascılar davanın açılmasına muvafakat etmişlerdir. Kiralanan, müşterek mülkiyet şeklinde davadan evvel mirasçılar adına tapuya tescil edilmiştir. Davaya muvafakat edenlerden iki mirasçı daha sonra muvafakatlarını geri alarak davadan feragat etmişlerdir. Bu şahıslar, dava dilekçesinde davacı safında yer almadıklarına, diğer deyimle davacı bulunmadıklarına göre, davadan feragatları söz konusu değildir. Bu bakımdan bunlar sadece davaya muvafakatlarını geri almışlardır. Davaya muvafakat eden müşterek paydaşların sonradan muvafakatlarını geri almaları davaya etki yapmaz. Kaldı ki, geri kalan paydaşlar pay ve paydaş çoğunluğu koşulunu oluşturmaktadır. Bu bakımdan dava hakkı yönünden davanın yürütülmesi ihtiyaca ilişkin taraf delillerinin toplanıp değerlendirilmesi gerekirken, aksi görüş ve düşünce ile davanın reddi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.1.1987 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy