(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Dava temerrüt sebebiyle tahliye ve 90.000 lira kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkeme davayı kabul etmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
B.K.'nun 260 ıncı maddesi uyarınca temerrüt sebebine dayalı tahliye davasının kiralayanın açması gerekir. Kiralayan durumunda olmayan malik veya kiralananı sonradan iktisap eden kimsenin önceden kiracıya ihbar göndererek malik olduğunu, kira bedellerinin bundan sonra kendisine ödenmesini istemesi, bu sonuçsuz kalırsa şartları haiz temerrüt ihtarı tebliğ ettirmesi, ondan sonra dava açması gerekir. Dava hakkına ilişkin bu hususun mahkemece kendiliğinden gözetilmesi icapeder.
Olayımızda: Taraflar arasında yazılı kira akti yoktur. Davalı kiralayanın davacı olmadığını, taşınmazı davacının karısı (K.)'dan kiraladığını iddia etmiştir. Kiraları almaması nedeniyle davacının karısını hasım gösterdiği yeni karar almıştır. Bu Kiraları almaması nedeniyle davacının karısını hasım gösterdiği yeni karar almıştır. Bu durumda davacının kiralayanın kendisi olduğunu ispat etmesi gerekir. Davacı bunu kanıtlayamamıştır. Yıllık kira miktarı itibariyle bu konuda şahit dinletme olanağı da yoktur. Bu itibarla davacı kiralayan sıfatıyla dava açamaz. Davacının taşınmazın maliki olduğu kabul edilse bile temerrüt ihtarından evvel kiraların kendisine ödenmesine ilişkin ihtar gönderilmediği için bu sıfatla da dava açması mümkün değildir. Bu hususlar nazara alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması icapetmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün H.U.M.K.'nun 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.1.1987 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy