(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkeme davayı reddetmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı, kiralanan dairenin 5/100 payını satın aldığını, burayı konut olarak kullanacağını, diğer 95/100 pay sahibinin muvafakatını da aldığını iddia ile bu davayı açmıştır.
Davalı eski malikle kira bedeli yüzünden anlaşamadıklarını, çok cüzi bir payı sırf bu davayı açmayı sağlamak için davacıya sattığını, davacının hakkını kötüye kullanarak bu davayı açtığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Dava konusu yer bir dairedir. Davalı burayı konut olarak kullanmaktadır. 27.12.1984 tarihinde buranın 5/100 payı davacıya satılmış, 95/100 pay kiralayanın üzerinde bırakılmıştır. Kira akdinin hitamını müteakip 2.1.1985 tarihinde yeni satıştan 5 gün sonra da bu dava açılmıştır. Paydaşın payına dayanarak pay ve paydaş çoğunluğunun muvafakatıyla ihtiyaca dayalı tahliye davası açması yasal hakkıdır. Ancak bu hakkın MK.nun 2. maddesi uyarınca iyiniyetle kullanılmasıda şarttır. İyiniyetin varolup olmadığının 3.11.1980 gün 2/3 sayılı ve 4.11.1985 gün 2/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararları uyarınca her hadisenin özelliğine göre değerlendirmek gerekir. Olayımızda davacı iyi niyetli değildir. Zira bir dairenin 5/100 payının satın alınması bu cüzi hisseden yararlanma imkansızlığı nedeniyle olağan bir işlem sayılmaz. Belli ki sırf bu davanın açılmasına zemin hazırlamak için bu satış yapılmıştır. Satıştan 5 gün sonra davanın açılması ve büyük hisse sahibi kiralayanın buna muvafakat etmesi bunun açık delilidir. MK. nun 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca bu yönden reddi doğru olmakla hükmün (ONANMASINA) ve temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 13.3.1986 tarihinde oybirliği ile karar verildi. *
Full & Egal Universal Law Academy