(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Dava, konut ihtiyacı sebebiyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkeme davayı reddetmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı vekili müvekkillerinden davacı (N.K.)'ın oğlu (A.K.)'ın yaşı ve iş durumu itibariyle kiralanana mesken olarak ihtiyacı bulunduğundan bahisle işbu davayı açmış, davalı taraf ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olmadığını bildirmiş ve davanın reddini istemiştir. İhtiyaçlının annesi ile birlikte oturduğu ayrı meskende oturmak istediğini iddia ettiği anlaşılmaktadır. Bunun aksi savunulmamıştır. Tanık ifadeleri de bu hususu doğrulamaktadır. Reşit olan ve ayrı bir iş kuran kişinin, daimi, annesi ile birlikte oturması istenemez ve buna zorlanamaz. Toplanan delillerle birlikte bu husus dikkate alınarak kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken aksi görüş ve düşünce ile yazılı şekilde ret kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olmakla hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.'nun 428 inci maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12.2.1988 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy