(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava işyeri ihtiyacıyla kiralananın tahliyesi isteminden ibarettir. Mahkeme davayı reddetmiş, hükmü vekili temyiz etmiştir. Davacı vekili, müvekkilinin kiralananı iktisap ettiğinden boşta olduğunu, kiralananda parfümeri satacağını iddia ile taşınmazın tahliyesini istemiştir. Davalı, davanın süresinde açılmadığını, ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını, yersiz açılan davanın reddini savunmuştur. Mahkeme, ihtiyaç iddiasını samimi görmeyerek davanın reddine karar vermiştir.
Kiralananın; yapılmak istenen işe uygun olduğu, davacının boşta olduğu dosya kapsamından anlaşılmıştır. Bütün sorun, ihtiyaç iddiasının gerçek olup olmadığı hususun tespitinde bulunmaktadır.Davalı savunmasını ispat yönünden üç tanık dinletmiş, tanık Orhan ihtiyaç konusunda bir beyanda bulunmamıştır. Şahit Ahmet ise davacının bir kaç dükkanı olduğunu, ihtiyacı olmadığını, davalının ihtiyacının bulunduğunu bildirmiştir. Diğer tanık Mahmet ise, dükkana davalı eşine iki milyon lira masraf ettiğini, davacının bunu bir milyon lirasını vermek istediğini, davacının eşinin kuyumcu olarak çalıştığını, ihtiyacın samimi bulunmadığını beyan etmiştir. Tanıkların bu beyanlarına göre davacının ihtiyacının samimi olmadığını göstermemektedir. Davacının eşinin çalışması kendisinin çalışmamasını gösteremez. Tüm dosya kapsamına göre davacının ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olduğu anlaşıldığından kiralananın tahliyesine karar vermek icap ederken yazılı şekilde red kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 4.3.1988 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy