(6570 S. K. m. 7) (818 S. K. m. 85)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan (...) tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi isteminden ibarettir. Mahkeme davayı reddetmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
14.8.1986 başlangıç tarihli ayrı ayrı sözleşmelere davalıya bir ev ve bir de eczane olarak kullanılan dükkan kiraya verilmiştir. Her birinin kira bedeli sözleşmede 25.000 TL. olarak belirlenmiştir. Ancak davalı cevabi ihtarnamesinde dükkan için stopaj hariç davalıya net 22.000 TL. ödemekte oldunuğu kabul etmiştir. Bu itibarla konut için aylık kiranın net 25.000 TL. dükkan için aylık kiranın net 22.000 TL. ödenmesinin kabulü icap eder. Sözleşmede kiraların peşinen mi yoksa işledikten sonra mı ödeneceği hususunda açık bir hüküm yoktur. Davacı gerek ihtar ve gerekse dava dilekçesinde aylık kiranın kira akdi yapıldığına 142.000 TL. kira bedelinin peşinen ödediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca kiraların peşin ödeneceğinin kabulü gerekir. Davacı davalıya 28.11.1986 tarihinde tebliğ ettirdiği ihtarla 1986 Ekim ayı kirası olarak 8.000 TL. Kasım kirası olarak 50.000 TL.'nın ödenmediğini iddia ile otuz günlük süre içinde ödenmesini istemiştir. bu noksanlığın konut için mi yoksa eczane için mi olduğu belirtilmemiştir. Davalı cevabi ihtarnamesinde yaptığı ödemelerin dükkana ilişkin olduğunu, evde bir takım noksanlıkların bulunduğunu, bunlar giderilinceye kadar ev için noksan ödemeler yaptığını ifade etmiştir. Bu durumda B.K.'nun 85/1 inci maddesi uyarınca dükkana ilişkin kira bedellerinin tam olarak ödendiğinin, noksan ödemelerin eve ait olduğunun kabulü gerekir.
Bu itibarla:
1 - Dükkana ilişkin davanın reddi doğru olmakla buna yönelik temyiz itirazları yersizdir.
2 - Kira akdinden bu yana temerrüt ihtarı keşide edildiği tarihe kadar muaccel hale gelen konutun kirası 100.000 TL. dükkanın kirası 88.000 TL. olmak üzere 188.000 TL.'nın bulmaktadır. 142.000 TL. peşin ödendiğine göre geriye 46.000 TL. kalmaktadır. Bu noksan ödemenin evin kirası olduğu sonucuna varılmakla ev yönünden temerrüt iddiası gerçekleşmiştir. İhtar tebliği üzerine yasal süre içerisinde gönderilen 22.000 TL. dükkana ilişkindir. 1986 Aralık ayı kirası olduğunu davalı açıkça belirtmiştir. Bu bakımdan gönderilen bu parayı temerrüde konu eve ilişkin ayların kirası olarak kabul etmeye imkan yoktur. Bu cihet gözönünde tutularak temerrüt nedeniyle evin tahliyesine karar verilmesi gerekirken ona ait davanın da reddi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bu kısmının bozulması icap etmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 inci maddede açıklanan sebeple dükkana ait davanın reddine ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, 2 nci maddede izah olunan sebeple eve ait hüküm kısmının BOZULMASINA, 7.10.1987 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy