(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi isteminden ibarettir. Mahkeme davayı kabul etmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacılar vekili müvekkillerinden (H.G.)'ın yetişkin oğlu ile birlikte kirada soba ve saç bidonları imalat, depo ve satış işlerini yaptığını, kendilerine kafi gelmediğini, kaldı ki tahliye tehdidi altında olduğunu, bu nedenle kiralananda aynı işi yapacağından ihtiyacı bulunduğunu iddia ederek işbu davayı açmıştır.
Davalı ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını, kiralananın bulunduğu binada tahliye ettikleri yerleri başkalarına kiraya verdiklerini, yersiz açılan davanın reddini savunmuştur.
İhtiyaçlı davacının, kirada ticari faaliyet yaptığı, kiralananın halen faaliyet gösterilen yerden üstün vasıfta olduğu, davacının faaliyet gösterdiği yerden üstün vasıfta olduğu, davacının faaliyet gösterdiği yerden tahliye edilmemesi hususunda mal sahibi ile anlaştıkları dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacılar bu davayı 9.1.1985 tarihinde açmışlardır. Dava devam ederken, kiralananın bulunduğu yerin üstü 1.5.1985 tarihinde (M.T.)'ye, bunun üstü ise 1.5.1984 tarihinde (H.) isminde bir şahsa kiralanmıştır. Kiraya verilen yerlerde de ihtiyaçlı davacının yapmak istediği işin yapılabileceği bilirkişi beyanı ile sabittir.
6570 sayılı yasa zorunlu ihtiyacı tahliye nedeni kabul etmiştir. İhtiyacı olan bir kimsenin boş yerlerini ihtiyacına tahsis etmeyip dava devam ederken veya kısa bir süre önce başka şahıslara kiraya vermesi ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını gösterir. Kiralananın kiraya verilen yerlere nazaran daha müsait olması ihtiyacın samimi olmadığını gösterir. Kiralananın kiraya verilen yerlere nazaran daha müsait olması ihtiyacın samimi olduğunu göstermez. Tüm deliller bir arada değerlendirildiğinde ihtiyaç iddiasının samimi olmadığının kabulü ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi görüş ve düşünce ile kabulü usul ve kanuna aykırı olduğundan bozulması icabetmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.'nun 428 inci maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.10.1987 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy