(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava mesken ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme davayı reddetmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Davacı vekili müvekkkilinin üçüncü şahsa ait gecekonduda oturduğunu, arsa sahibinin tahliye tehdidine maruz bulunduğunu ileri sürüp taşınmazın tahliyesini istemiştir.
Davalı da davacının başkasına ait arsa üzerinde yapılmış gecekonduda oturduğunu kabul etmiş, ancak davacının oturduğu gecekondunun yıkılma ihtimalinin bulunmadığını belirtmiştir.
Davacı daha sonra oturduğu gecekondunun arsa sahibi tarafından aleyhine men'i müdahale davası açıldığını söylemiş ve men'i müdahale dosyasını ve dosya içerisine celp ettirmiştir. Celp edilen men'i müdahale dosyasında gerçekten arsa sahibi Hüseyin E.'nin davacı Gazi E. aleyhine 9.12.1988 tarihli dilekçe ile men'i müdahale davası açtığı ve üzerindeki gecekondunun da yıkılmasının istendiği, yapılan yargılama sonunda müdahalenin men'ine 30.5.1989 tarihinde karar verildiği, bu kararın da taraflara tebliğinden sonra temyiz edilmeyerek kesinleştiği görülmüştür. Bu karar ile davalının davacının men edilen taşınmaza oturduğunu kabul etmesiyle dava ve iddia sabit iken verilen kesin mehil içerisinde şahit dinletilmediğinden veya isimleri bildirilip davet ettirilmediğinden bahisle davanın reddi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA 18.9.1989 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy