(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava taahhüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkeme davayı reddetmiş, hüküm davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı boşaltma taahhüdü sebebiyle taşınmazın tahliyesini istemiş ve 25.9.1989 tarihli taahhütnameyi ibraz etmiştir. Davalı taahhüdün başkasına verildiğini, tarihsiz olduğunu ve girilmeden önce temin edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı taahhüt verildiğini kabul etmektedir. Ancak bunun tarihsiz olup kira ilişkisinin kurulduğu tarihte verildiğini ve muhatabın davacılar olmadığını savunmuşsa da taahhütnamenin pulun üzerinde 25.9.1989 tarihi bulunduğuna göre tanzim tarihi olduğu şeklen kabul edilmesi gerekir. Ancak bu tarihin sonradan atıldığı ve kira ilişkisi kurulmadan önce veya kurulduğunda alındığı savunması incelemeye değer görülmekle beraber davalının dinlettiği tanık dahi bu taahhüdün kira ilişkisi kurulduğundan 3-4 gün sonra verildiğini bildirmiştir. Bu böyle bir zaman itibariyle geçerlidir. Çünkü 4.10.1944 tarih 25/20 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında kira ilişkisi kurulmadan önce veya kurulduğu anda verilen taahhüt serbest iradeye dayanmadığından geçersiz sayılmıştır. Kira ilişkisi kurulduktan ve kiracı 6570 sayılı yasanın koruyucu hükümlerine tabi olduktan sonra verilen taahhütler tevali eden sözleşmeyle verilse dahi geçerli sayılmaktadır.
Muhatap uyuşmazlığına gelince davacı davalının mal sahibi kiralayan olduğunu kabul etmektedir. Üstelik taahhütnamede taahhütnameyi alan kimsenin mal sahibi adına aldığı da açıkça yazılmıştır. Bu durumda süresinde açılan dava nedeniyle tahliyeye karar verilmesi gerekirken davanın reddi usul ve yasaya aykırı olup hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.1.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy