(6570 s. GMKHK. m. 7/b)
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Dava, konut ihtiyacı nedeni ile tahliye istemidir. Mahkemece, taşınmazın tahliyesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, şu anda oturduğu yerin kendisine ait olmakla beraber, yerin büyük cadde üzeri olup çok trafik gürültüsüne maruz bulunduğunu, bu bakımdan rahatsız olduğunu, oysa yine kendine ait olup davalının kirası altında bulunan dava konusu taşınmazın tali yol üzerinde ve gürültüsüz bulunması sebebiyle burada oturmak istediğini ileri sürerek, bu taşınmazın tahliyesini istemiştir.
Davalı, samimiyetsizlik savunmasında bulunmuş, gerek davacının halen oturduğu, gerekse dava konusu yerin işlek caddeler üzerinde olup, trafik gürültüsü bakımından tahliyeye değer bir fark olmadığını ve davacının halen oturduğu yerin kendilerine teklif edilmediğini savunmuştur.
Davacı tanıkları, gerçekten davacının halen oturduğu yerin trafik bakımından çok gürültülü olduğunu, dava konusu yerin daha sakin bir cadde üzerinde bulunduğunu bildirmişler, bilirkişi incelemesinde de trafik gürültü yoğunluğuna temas edilerek gerçekten dava konusu yerin diğerine nazaran daha az gürültülü yerde olduğu ve dava konusu yerin ikinci katta bulunduğu, makina cihazlarının gürültüsüne maruz kaldığı, davacının oturduğu yer trafik gürültüsünün etkisinde olduğu, altıncı katta bulunduğu, daha fazla güneş ışığı aldığı tespit edilmiştir.
Trafik yoğunluğu ve gürültüsü, bugünkü büyük kentlerde özellikle işlek yol ve caddeler üzerinde bulunan konutlar için genel ve kaçınılmaz sosyal bir problemdir. Öbür yandan, 6570 sayılı Yasa sosyal içerikli ve sosyal amaçlı bir yasadır ve açıkça konut sıkıntısı karşısında kiracıyı korumaya yöneliktir. Ancak; kendisi, eş ve çocuklarının oturmaya elverişli bulunmayan ve konut ihtiyacı içinde olan kiralayana tahliye hakkı tanımıştır. Bu bakımdan denilebilir ki, ihtiyacın zorunlu olması gerekir. Tahliye için ileri sürülen ihtiyaç iddiasının bu espri ve yasanın bu konuda belirtilen amacına uygun biçimde değerlendirilmesi icabeder.
Tahliyesi istenen yerde trafik gürültüsünün, değerine nazaran gürültü nisbeti az olmakla beraber, diğer konuta göre güneş ışığı alma yönünden davacının halen oturduğu yerin daha avantajlı olduğu saptanmıştır.
Bu durumda, davanın reddine karar verilmesi gerekirken tahliyeye karar verilmesi bozma nedeni sayılmıştır.
Sonuç : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.9.1991 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
(YKD Kasım 1991)
Full & Egal Universal Law Academy