(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliye istemine ilişkindir. Mahkeme, davayı reddetmiş; hükmü, davacı temyiz etmiştir.
Kiralanana ilişkin taraflar arasındaki son kira sözleşmesine göre, kira paralarının her ayın başında peşinen ödenmesi gerektiği uyuşmazlık konusu değildir. Davalı, sözleşmedeki bu şarta rağmen kira bedellerinin her ay değişik zamanlarda ödenmekte olduğunu, davacının buna karşı çıkmaması nedeniyle ödeme zamanının zımmen değiştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Önceki kira paralarının ayın belli tarihinde muntazam biçimde ödenmediği, değişik zamanlarda ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu şekilde belli olmayan zamanlarda ödeme yapılması sözleşmenin aksine belli zamanda ödeme yapılması yoluyla teamül oluştuğunu göstermez.
Diğer bir ifadeyle, ödemenin belli olmayan zamanda yapılması yolundaki uygulama yazılı sözleşmedeki peşin ödeme şartını ortadan kaldırmaz. İhtarname, borç muaccel iken keşide ve tebliğ edildiğine ve yasal sürede ödeme yapılmadığına göre temerrüt olgusunun gerçekleştiği sabittir. Bu nedenle tahliye kararı verilmesi, gerekirken davanın reddi hatalı olmuştur. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.1.1995 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy