(1086 S. K. m. 83, 90) (6570 S. K. m. 12/3)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, fuzuli işgal nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem gibi karar verilmiş ve davalı Nurettin vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı belediye vekili; 1.8.1988 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli sözleşmeye göre, davalı Nurettin'in icarında bulunan otogar büfesinin bu davalı tarafından bir üçüncü kişiye devredildiğini, bu duruma davacı belediyenin rıza göstermediğini, bunun üzerine kiralananın yeniden kiraya vermek üzere ihaleye çıkarıldığını ve bu ihale ile kiralananı dördüncü kişiye kiraladığını, fakat davalı Nurettin'in bu yeri yeni kiracıya teslim etmediğini, bu sebeple fuzuli işgalci durumunda olduğunu iddia ile bu davayı açmıştır.
Davacı vekili, daha sonra kiralananın davalı tarafından kendisine devredildiği bildirilen Cemil'i davaya dahil etmiş ve onun dahi fuzuli işgalci olduğunu bildirerek tahliye kararı verilmesini istemiştir.
Bir davayı ıslah suretiyle de olsa hasım ilave edilmesi veya davadaki davalının değiştirilmesi mümkün değildir. Bu bakımdan uyuşmazlığın başlangıçta aleyhine dava açılan Nurettin yönünden çözümlenmesi gereklidir. Adı geçen bu kişinin davacı Belediyenin kiracısı olduğu, kira sözleşmesinin tarafı olduğu uyuşmazlık konusu değildir. Bu kiracının kiralananın üçüncü kişiye devredilmesine izin vermediğine ve devir tanınmadığına göre kira ilişkisinin yine aynı kiracı ile devam ettiğinin kabulü gereklidir. Hal böyle iken kiralanan fiilen boşaltılmadan ya da bu akit taraflarca veya hükmen fesholunmadan bu yerin yeniden kiraya verilmek üzere ihaleye çıkarılması hatta ihale edilmiş olması davalının durumunu etkilemez. Bunun tabi sonucu olarak da davalının fuzuli işgalci olduğu söylenemez. Bu yüzden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle tahliye kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.04.1995 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy