(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan (...) tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla (...) gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava yeniden iktisab ve işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş ve hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacılar vekil, davalının icarında bulunan dükkânın müvekkilleri tarafından 20.01.1994 tarihinde eski malikinden satın alındığını, 21.01.1994 tarihinde keşide olunan ihtarname ile kira sözleşmesinin feshedildiğinin davalıya tebliğ olunduğunu belirterek iktisaptan itibaren 6 aylık sürenin sonunda bu davayı açmıştır.
Davalı vekili, kiralananın davacılar tarafından satın alındığının bildirilmesine rağmen ihtarnamenin sadece bir davacı tarafından keşide edildiğini, bunun yeterli olmadığını, ayrıca dava dilekçesinde 6570 sayılı yasanın 7/c maddesine göre istekte bulunulduğunu bildirmiş olmasına göre davanın aktin bitiminden sonra açılması gerektiğini, ona göre davanın süresinde olmadığını, esasen davacıların amaçlarını kira bedelinin artırılması olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Dava dilekçesinde 6570 sayılı yasanın 7/c maddesine dayanıldığından söz edilmiştir. Ancak Başlangıç tarihi ve süresi konusunda tam bir açıklama bulunmadığından bu davanın akte göre süresinde olup olmadığı kesin olarak anlaşılamamaktadır. Dosyada kira aktinin 01.11.1991 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli olduğuna ilişkin fotokopi bir belge bulunmakta ise de bu belge hakkında tarafların bir beyanlarının alınmadığı görülmektedir. Bu bakımdan öncelikle bu yön üzerinde durulup davanın akte göre süresinde olup olmadığının tartışılması gerekir.
Diğer yandan dava dilekçesinde satın almadan itibaren 1 ay içerisinde gönderilen ihtarname ile mevcut kira aktinin feshedildiği bildirilerek 6 ayın sonunda dava açıldığına göre davada 6570 sayılı yasanın 7/d maddesinin verdiği hakkın kullanıldığının ve bentteki süreye göre dava açıldığının kabulü de mümkündür. Ancak kiralananın her iki davacı tarafından satın alınmış olduğu dosyadaki tapu cevabi yazısı ile sabittir. 6570 sayılı yasanın 7/d maddesine göre aktin süresi ne olursa olsun bu maddedeki süreden yararlanarak dava açılabilmesi için kiralananı iktisap eden kimsenin ihtarda bulunması şarttır. İktisab eden kişi birden fazla olduğundan bu ihtarın bütün iktisap edenler tarafından keşide edilmesi zorunludur. Zira yasanın öngördüğü ihtar akti bozucu nitelikte olduğundan bir tek malikin ihbar ve ihtarı yeterli olamaz. Bu itibarla davacıların 6570 sayılı yasanın 7/d maddesindeki sürelerden yararlanarak dava açabilmeleri mümkün değildir. Bu sebeple dava dilekçesi içeriği karşısında davanın bu nedene dayandığı kabul edildiğinden reddi icab eder.
Sonuç: Yukarıda belirtildiği üzere davanın 6570 sayılı yasanın 7/c maddesine göre süresinde olup olmadığı incelenip tartışılmadan ve aynı kanunun 7/d maddesindeki ihtar şartının yerine getirilip getirilmediği üzerinde durulmadan işin esasına girip tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır. (05.07.1995)
KARŞI OY YAZISI
Tapunun 1978 parselinde kayıtlı ana yapının 12/92 arsa paylı zemin katta (1) no.lu bağımsız bölüm 20.01.1994 tarihinde eşit paylı olarak davacılar Fariz Nas ve Selahattin Nas tarafından Medeni Kanun hükümleri gereğince iktisap edilmiştir. Bunlardan Fariz Nas kiralanana ihtiyacı olduğunu, boşaltması için ihtiyaç iradesini 28.01.1994 tarihinde tebliğ edilen ihtarname ile davalıya bildirilmiştir. Kiralananın tahliye edilmemesi üzerine, kiralanan bağımsız bölümün malikleri tarafından 6570 sayılı yasanın 7/d maddesindeki sürelerden yararlanarak ihtiyaçlı Fariz Nas'ın gıda maddeleri ticareti yapacağından bahisle davalının tahliyesini istemişlerdir. Mahkeme taraf delillerini topladıktan sonra ihtiyacın varlığını kabulle kiralananın tahliyesine karar vermiştir. Sorun 6570 sayılı yasanın 7/d maddesindeki irade bildiriminin ihbar mı, yoksa bir fesih iradesi midir, bunun açıklığa kavuşturulmasından ibarettir. İhtar tek başına bir hukuki sonuç meydana getiriyorsa, burada feshin varlığından söz etmek mümkündür. (B.K. 260-262 ve 285. maddelerinde olduğu gibi) Bunun aksine ihtar tek başına bir hukuki sonuç doğurmuyorsa yapılan işlem fesih değil bir ihbardır. Çünkü olayımızda olduğu gibi ihtiyaç iradesi bildirilmekle var olan kira ilişkisi son bulmamaktadır. Bunun dışında ihtiyaç iddiasının da kanıtlanması zorunludur. Başka bir ifade ile iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. 6570 sayılı yasanın 7/d maddesine göre gönderilen ihtarın bir ihbar olduğu ve bu nedenle ihtiyaçlı tarafından tek başına gönderilmesinin yeterli olduğu, diğer iktisap edenlerle birlikte ihtar göndermesine gerek bulunmadığına ve dava da birlikte açıldığına göre sabit olan davanın kabulü usul ve yasaya uygun olduğundan onanması düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma görüşüne katılmıyoruz.(05.07.1995)
Full & Egal Universal Law Academy