(818 S. K. m. 251) (6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı Tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava tamirat nedeniyle geçici tahliye isteğine ilişkindir. Mahkeme davayı reddetmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
B.K.nun 251. maddesi muvakkat tahliyeye imkan vermiştir. B.K.251. maddesindeki tahliye sebebi 6570 sayılı yasanın 7/ç maddesinde sayılan imar maksatlı esaslı onarım veya tadilattan ayrı bir tahliye nedeni teşkil etmektedir. Bu tahliye sebebi 6570 sayılı kanunun 1. maddesi uyarınca hem B.K.na hemde 6570 sayılı yasa kapsamına giren yerler için uygulanır.
Muvakkat tahliyeye dayanan dava süreye tabi olmadığından her zaman için açılması mümkündür. Proje alınmasında gerektirmez. Bu gibi davalarda tamiratın zaruri olduğunun saptanması şarttır. Tamirat kiralananın korunması için zaruri değilse madde koşulu gerçekleşmiş sayılmaz. Zaruri tamiratlarda bu tamiratın ne kadar zaman çin de yapılabileceğininde tespiti gerekir. Bu hususların belirlenmesi uzmanlık işi olduğundan bilirkişi aracılığı ile keşif yapılarak saptanması icabeder. Davanın kabulü halinde zaruri onarım süresince tahliyeye karar verilmesi gerekir.
Olayımızda: Davacı kiralananda tamirat yapacağından bahsederek dava açmıştır. Mahallinde yapılan keşifte kiralanana tamir gerektiğinden ve zorunlu bu tamiratın 3 ayda yapılacağı belirtildiğinden dava konusu kiralananın geçici olarak tahliyesine karar verilmesi gerekirken ruhsat ve proje gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi;
Usul ve yasaya uygun bulunmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 27.10.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy