(818 S. K. m. 256) (6570 S. K. m. 12)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş ve hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı vekili; davalının, kiralananda 1.4.1995 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, sözleşme gereği tespit edilen eşya listesini imzalamadığını, elektrik, su, telefon ödemelerine ilişkin belgeleri teslim etmediğini ve kiralanana ait su giderini de ödemediğini, ihtara rağmen bu mükellefiyetleri yerine getirmediğini iddia ederek, kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı; akde aykırı hareket etmediğini, davanın reddi gerektiğini belirtmiştir. Mahkeme, akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesine karar vermiştir. Borçlar Kanununun 256 ve 6570 sayılı Kanunun 12. maddesinde, akde aykırılığın kiralananın bizzat kullanılması ile ilgili olması öngörülmüştür.
Olayda; kullanmaya ilişkin bir aykırılık olgusu iddia edilmiş değildir. Tespit edilen demirbaş listesinin davalı tarafından imzalanmaması, giderlerin ödeme belgelerinin kiralayana teslim edilmemesi ve kiralananın su parasının ödenmemesi, akde aykırılık olarak kabul edilemez. Su parasının ödenmemesi adi alacağı konusunu teşkil eder.
Bu nedenle, akde aykırılık nedeniyle açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde tahliyeye karar verilmesi,
Usul ve yasaya uygun bulunmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.2.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy