(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih v enumarası yazılı Tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın boşaltılması istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava konusu taşınmazda davalının 1.1.1994 başlangıç tarihli bir yıl süreli sözleşmeyle kiracı olarak bulunduğunu, davacının oğlu S.S.E.'nun ekmek fabrikaları bakım ve montaj işlerini yaptığını, Bursa'da da bu işi yapmak ve malzeme depolamak için kiralanana ihtiyaç bulunduğunu bu nedenle davalının tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili taşınmazın İ.T. tarafından Bursa Şoförler ve Otomobilciler odasına 1.3.1993 başlangıç tarihli sözleşmeyle kiraya verildiğini, davalı İ.Ü.'ın ise kiralananda faaliyet gösteren Kurtuluş Taksi Durağının Başkanı olduğunu, davanın süresinde açılmadığını, ihtiyaç iddiasının da samimi olmadığını davanın reddini savunmuştur.
1- Taraflar arasında yargılaması yapılıp Yargıtay 3. Hukuk Dairesince onanarak kesinleşen Bursa 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.4.1997 tarih 1997/117 esas 1997/466 karar sayılı kira bedelinin tespiti davasının dava konusu kiralanana ait olduğu konusunda ihtilaf yoktur. Bu dava davacı ile davalı İ.Ü. arasında görülmüş, kiranın her yılın 1 Ocak tarihi itibariyle yenilendiği kabul edilerek edilmiştir. Bu nedenle tarafların kiralayan ve kiracı oldukları kiranın her yılın 1 Ocak tarihi itibariyle yenilenerek devam ettiği hususu kesinlik kazandığından davanın süresinde açıldığı anlaşıldığından bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Davacı vekili, dava dilekçesinde davacının oğlu S.S.E.'nun işyeri ihtiyacı için dava açtığını belirtmiştir. Davacının aile nüfus kayıt örneğinde 1956 doğumlu H.S.E. ve 1962 doğumlu S.E. isimli iki ayrı çocuğu olduğu görülmektedir. Bunlardan H.S.E. halen Balıkesir'de vergi mükellefi olup ekmek fırınları tamir işi yapmaktadır. Tanıklarda beyanlarında S.S.E.'nun işyeri ihtiyacından bahsetmişlerdir.
Mahkeme ise Balıkesir'de çalışan çocuğun ihtiyacı için tahliye kararı vermiştir. 6570 sayılı yasa zorunlu ihtiyacı tahliye nedeni kabul etmiş olup, halen Balıkesir'de çalıştığı anlaşılan Bursa'ya gelmediği gibi gelme girişimi de bulunmayan bir kimsenin ihtiyacının zorunlu olduğu kabul edilemez. Doğmamış bir ihtiyaç için tahliye davası da açılamaz. Bu nedenle davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı gerekçeyle tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda 2. bentte yazılı nedenle hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 14.12.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy