(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı Tahliye davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş ve hüküm davalılar vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık 1.5.1990 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli sözleşme ile kiracı olan davalıların Ocak ve Şubat 1997 ayları kira paralarının eksik ödenmesi nedeniyle temerrüde düşüp düşmediği noktasındadır.
Davacının davaya dayanak olarak gösterdiği 27.1.1997 keşide 30.1.1997 tebliğ tarihli ve 28.2.1997 keşide ve 4.3.1997 tebliğ tarihli ihtarnamelerde Ocak ve Şubat ayları kira paralarının eksik ödendiği ileri sürülmüş bu eksiğin neden kaynaklandığı ve özellikle ne kadar borç kaldığı hususunda bir açıklama konmamıştır. Borçlar Kanununun 260. maddesine uygun şekilde fesih sonucu doğuracak ihtarname içeriğinde borcun ne olduğunun eksikse nedeninin, ne kadar eksik olduğunun açıklanması gerekli olduğundan davanın dayanağı olan ihtarnameler aktin feshi sonucunu doğuracak ihtarname değildir. Bu itibarla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde tahliye kararı verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 03.03.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
KARŞIOY YAZISI
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararına gösterilen gerekçelere ve 1 Mayıs 1996 tarihinden itibaren ödenen aylık kira miktarında çekişme olmayıp 1.1.1997 den sonra bu ödenen miktardan düşük kira bedeli gönderilmesi ve ihtar çekilmek suretiyle temerrüd olgusunun gerçekleşmiş olduğunun sabit bulunmasına göre, yerel mahkeme kararının onanması görüşündeyiz. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy