(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesi'nden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava konut ihtiyacı nedeniyle tahliye isteğine ilişkindir. Mahkeme davayı kabul etmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı dava dilekçesinde halen lojmanda oturduğunu lojmanın apartman katı olup, rahat edemediğini müstakil dubleks nitelikteki kiralanana ihtiyacı bulunduğunu beyan ederek tahliyesini istemiştir.
Davalı ihtiyacın samimi olmadığını, kendisine kiralanırken de lojmanda oturduğunu, durumda bir değişiklik olmadığını ifade ile davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece tahliye kararı verilmiştir.
İhtiyaç iddiasının kabulü için ihtiyacın zaruri gerçek ve samimi olması gerekir. Davacının dava açtığı tarihten kısa süre sonra kendisine ait başka bir daireye taşındığı tartışmasızdır. Taşındığı bu yerin apartman dairesi olması dahi davacının dubleks olan kiralanana çıkmak istemesini haklı kılmaz. Kiralanan kiraya verildiğinde dahi davacının lojmanda oturduğu anlaşılmaktadır. Burayı kiraya vermeyip oturması mümkün iken bunu yapmamış olması, dosyada mevcut 27.10.1997 tarihli yazıya göre de davacının dava açtıktan çok kısa süre sonra lojmanı terkedip kendi dairesine geçmesi de iddiasının samimi olmadığını göstermektedir. Bu durumda ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olduğu kabul edilemez. Mahkemece davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde kabul kararı verilmesi, hatalı olmakla hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nin 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.04.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy