(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş ve hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık ihtiyacın gerçek ve samimi olup olmadığı noktasındadır. Davacı vekili, davacının kiralananda oto alım satımı yapacağını bildirmiş, davacı tanıkları ise davacının halen Almanya'da olduğu, yurda kesin dönüş yapınca dava konusu yerde galeri açacağını söylemişlerdir.
Davalı vekili, davacının halen Almanya'da olduğunu, ihtiyacın samimi olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Almanya'daki işçi bulma kurumu yazısından da davacının halen Almanya'da olup, işsiz olduğu, 23.1.1997 tarihinden beri iş aradığı, bu durumda yurda kesin dönüş yapmadığı gibi, bu yönde bir girişimi olmadığı anlaşılmaktadır. Aksine Almanya'da iş aradığı görülmektedir. Bu durumda Türkiye'deki işyerine ihtiyacının gerçek ve samimi olduğundan söz edilemez. Oysa 6570 sayılı yasa gerçek, acil, samimi ve zorunlu ihtiyacı tahliye nedeni kabul etmiştir. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi;
Usul ve yasaya uygun bulunmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.11.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy