(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme istem gibi karar vermiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkilinin oğlu Mehmet R. Akyol'un kiralananda sarraflık, saat ve cep telefonu ticareti yapacağını ileri sürerek taşınmazın tahliyesini istemiştir. Davalı vekili, ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını, aynı sokakta davacıya ait 20/B nolu dükkanın boş olduğunu, davanın reddini savunmuştur. Mahkeme kiralananın tahliyesine karar vermiştir.
Davacıya ait kiralananın hemen karşısında bulunan 20/B nolu dükkanın boş olduğu anlaşılmaktadır. Esasen davacı da bu duruma karşı çıkmamıştır. Yapılan keşif sonucu verilen bilirkişi raporunda 17/C nolu kiralananın 20 m2 büyüklüğünde, sokağa iki cepheli, karşısındaki 20/B nolu boş dükkanın 15-16 m2, sokağa tek cepheli olduğu, kiralananın iki cephede de vitrin düzenlemesi yapılabilmesi nedeniyle boş olan dükkandan daha üstün nitelikte olduğu belirtilmiştir. Bilirkişi raporunun kapsamından boş olan yerde de sarraflık, saat ve cep telefonu ticaretinin yapılabileceği anlaşılmaktadır. Boş olan işyerinin ihtiyaca tahsis edilmemesi ihtiyaç iddiasının zorunlu, gerçek ve samimi olmadığını göstermektedir. 6570 sayılı yasa zorunlu ihtiyacı tahliye nedeni olarak kabul ettiğine göre ihtiyacın zorunlu olduğu kabul edilemez. Bu nedenle davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK. nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 6.12.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy