(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, davalının kiracı olduğu taşınmazda doktor olan davacının dispanser açacağı nedeniyle davalının tahliyesini istemiştir. Davalı kiralananın bulunduğu binanın tamamının davacıya ait olduğunu, ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını davanın reddini savunmuştur.
İhtiyaç iddiasının kabul edilebilmesi için ihtiyacın zorunlu ve iddianın samimi olduğunun kanıtlanması gerekir. Kiralananın bulunduğu binanın toplam 5 kattan ibaret olduğu, üst katta davacının oturduğu, bodrumda konfeksiyon işi yapıldığı, kiralanan hariç diğer katların boş olduğu tartışmasızdır. Mahallinde yapılan keşifte kiralananın zemin katta bulunduğu 300 m2' lik alanı kapsadığı, ihtiyaca diğer katlara nazaran daha uygun olacağı belirtilmiş ve mahkemecede bu beyana dayanılarak tahliye kararı verilmiştir. Bilirkişilerin açıklamalarından her katın 135 m2' lik iki bölümden oluştuğu anlaşılmakta olup davacının dispanser olarak bu yerleri de kullanabileceği ancak zemin katın bu iş için daha uygun olduğu anlaşılmaktadır. İhtiyacın zorunlu olması şartı tahliye için arandığına göre davacının bu ihtiyacını diğer katlardaki boş dairelerde gidermesi mümkün iken kiralanana ihtiyacının zorunlu olduğu kabul edilemez.
Davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.01.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy