(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş ve hüküm davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı vekili, dava konusu kiralananın 1.3.1994 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi ile 3 kişiye kiralanmış ise de sonradan aralarındaki mutabakatla diğer iki kişinin ayrılıp sadece davalı F.D.'nin kiracılığının sürdüğünü, 1998 yılı kiralarının ihtara rağmen ödenmediğini bildirerek temerrüt nedeniyle kiralanandan tahliyesini istemiştir.
Davalı vekili, 9.12.1998 tarihli dilekçesinde kira sözleşmesinin 3 kişi ile akdedildiğini, bu nedenle tek kişi hakkında çekilen ihtarın hukuki sonuç doğurmayacağını, davanın da 3 kişi hakkında açılması gerekirken tek kişi hakkında açılması nedeniyle davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Davacı ile davalı F.D. arasında düzenlenen 1.3.1994 başlangıç tarihli sözleşmede davalı ile birlikte S.Ç. ve M.Y. isimleri de geçmektedir. Kiracılar arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğundan ihtarın üçüne de gönderilmesi ve davanın da bunlar aleyhine açılması gerekir. Mahkemece davacının beyanı gözönünde tutularak tek kişi hakkında açılan davanın kabulü ile yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi;
Usul ve yasaya uygun bulunmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.3.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy