(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava icraya yapılan itirazın iptali isteğine ilişkindir. Mahkeme davayı reddetmiş ve hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, davalı ile 1.1.1994 başlangıç tarihli kira sözleşmesi yaptıklarını, davalının kendi el yazısı ile düzenlediği 8 Şubat 1997 tarihli belgede 30.12.1997 tarihinde kiralananı boşaltacağını taahhüt ettiğini, kiralananı bu tarihte boşaltmaması üzerine hakkında takip yapıldığını, takibe itiraz edildiğini, bu itirazın iptali ile kira akdinin feshi ve mecurun tahliyesini istemiştir.
Davalı vekili davaya verdiği cevap dilekçesinde tahliye taahhüdündeki tanzim ve tahliye tarihlerinde tahrifat yapıldığını, bu tahrifatın davanın süresinde açıldığını kanıtlama amacıyla olduğunu, davanın redd igerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, süre bitimi nedeniyle tahliye davalarında davacının aynı zamanda sebep göstermesi gerektiği, açılmış bulunan bu davada bu gereğe uyulmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.
Davacı davasını 6570 sayılı kanunun 7/a maddesine dayandırılmış, davalı da açılan davanın taahhüde dayalı olduğunu ancak belgede tahrfat yapıldığından red kararı verilmesi gerektiğini savunduğuna göre dava bu niteliği itibarıyla yazılı tahliye taahhüdüne dayanan bir davadır. Bu nedenle ayrı bir sebep aramaya gerek olmaksızın iddia ve savunma doğrultusunda gerekli araştırma yapılıp sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile dvanın reddi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 4.5.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy