(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın boşaltılması istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilliş, hüküm davalılardan İ. T. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, mülkiyeti davacıya ait dava konusu taşınmazda davalılar İ.T. ile M.T.'ın 1.9.1986 başlangıç tarihli sözleşmeyle kiracı olduklarını davacının halen Alanya ilçesinde ikamet ettiğini ve süt dağıtımı yaptığını, davacının her yıl yaz aylarında ailesi ile birlikte İstanbul'a gelip yaz aylarını burada geçirdiğini ayrıca işi nedeniylede sık sık İstanbul'a geldiğini bu nedenle davalı konuta ihtiyacı olduğunu, davalının tahliyesini talep etmiştir.
Davalı davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davacının konut ihtiyacı samimi görülerek tahliye kararı verilmişsede 6570 Sayılı Yasa ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olmasının yanında bu iddianın zorunlu olması koşulunu da aramaktadır. Davacının halen Alanya'da oturduğu ve işininde Alanya'da olduğunu tartışmasızdır. Yaz aylarında veya zaman zaman İstanbul'a gelmesi doğmuş ve süreklilik arzeden zorunlu bir ihtiyaç olarak kabul edilemez. Geçici ihtiyaç için de tahliye davası açılamayacağından yasanın öngördüğü anlamda bir tahliye nedeni bulunmamaktadır. Davanın bu nedenle reddi gerekirken yazılı gerekçeyle tahliye kararı verilmesi hatalı bulunduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.05.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy