(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye ve alacak davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görülüşüp düşünüldü.
Karar: Dava temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve kiralananın tahliyesi ve kira alacağı istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı, davalı ile aralarında düzenlenen kira sözleşmesinde yıllık kira artışının %70 olarak belirlendiğini, sözleşmenin başlangıcının Eylül ayı olduğunu ve her yıl Eylül ayında kira bedelinin 1 yıllık peşin ödendiğini, 1997 yılı Eylül ayında ödenmesi gereken yıllık kira parasının 178.500.000.TL. olduğu halde davalının 52.500.000.TL. ödendiğini eksik ödeme nedeniyle kendisine temerrüt olgusunun gerçekleştiğini, davalı tarafından ödenen miktar düşüldükten sonra kalan 126.000.000.TL. kira alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, savunmasında davacı ile yapılan kira sözleşmesinde kendisinin değil Nezihe Büçke'nin taraf olduğunu, kendisinin bu yeri Nezihe'den devraldığını 1995 yılından itibaren de yıllık kira bedelinin 9.000.000.TL. olmayıp 3.000.000.TL. olduğu 1995 yılında ilk defa ödediği yıllık kira bedelinin 17.500.000.TL. olduğunu, 1996 yılında sözleşmedeki artış şartına göre 42.000.000.TL. ödediğini, 1997 yılında da 70.000.000.TL.den kira bedelinin tümünün ödendiğini temerrüdün söz konusu olmadığını savunmuştur
Mahkemece kira sözleşmesindeki artış oranının 3 yıl için geçerli olduğu, sözleşmenin başlangıcının 1992 yılı olması nedeniyle 1997 yılında başlayan kira dönemi için bu rtış şartının geçerli olamayacağı kira alacağının miktarı belli olmadığından temerrütten söz edilemeyeceği görüşü ile davanın reddine karar verilmiştir.
Dosyada mevcut kira sözleşmesinde kiraya verenin davacı Yüksel Gezgen olduğu kiracının Nezihe Bükçe olarak yazılı olup, bu ismin üzeri çizilip davalı Öznur Yalçın isminin yazılı olduğu, sözleşmenin başlangıcının 1.9.1992 olduğu özel şartlarda yıllık kira artışının %70 olacağı yazılıdır. Sözleşmenin teslimat bölümünde sözleşmenin başlangıç tarihi 1.9.1992 yılında 9.000.000.TL., 1.9.1993 yılında 15.000.000.TL., 1.9.1994 yılında 27.000.000.TL., 1.9.1995 yılında da 47.000.000.TL. kira parası ödendiği yazılı olup, teslim eden ve teslim alan tarafından imzalanmıştır. Davalı bu imzanın kendisine ait olmadığını savunduğuna, öncelikle 1.9.1995 yılındaki ödemeye dair imzanın davalıya ait olup olmadığının tespiti gerekir. Bu tespit yapıldıktan sonra sözleşmedeki yıllık %70 artış şartı sözleşme devam ettiği sürece tarafları bağlayacağına göre 1997 yılındaki ödemenin miktarı bu tarihteki ödeme esas alınarak hesaplanıp sonucuna göre alacağa da yönelik olarak bir karar vermek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı gerekçeyle red kararı verilmesi hatalı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.5.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy