(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş, hüküm davalı E.E.tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili davacının yaşlı, hareket etme ve yürüme kabiliyetini önemli derecede yitirmiş olduğunu ve halen davalının kiracı olduğu binanın birinci katında oturduğunu, davalının da aynı binanın zemin katınta kiracı olduğunu, yaşlı ve yürüme zorluğu nedeniyle zemin katın daha uygun bulunduğunu bu nedenle davalının tahliyesini talep etmiştir.
Davalı halen davacının oturduğu katın kendisine bırakılması halinde zemin katı boşaltabileceğini, davanın reddini savunmuştur.
Davacı vekili 11.6.1998 günlü oturumda davacının oturduğu katın da davacıya ait olduğunu, davalıya bir teklif yapmadıklarını açıklamıştır. Konut ihtiyacı nedeniyle açılan tahliye davalarında ihtiyacın samimi olması gerekir. Davacı halen birinci katta oturmakta olup, davalı birinci katın kendisine bırakılması halinde zemin kattaki kiralananı boşaltacağını, cevap dilekçesinde bildirmesine rağmen bu şekilde bir teklifin yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda ihtiyacın samimi olduğu kabul edilemez. Davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 07.06.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy